
Ο Sherlock Holmes ήταν ανέκαθεν ο εξυπνότερος άνθρωπος στον χώρο... μέχρι τώρα. Κι αυτό γιατί κυκλοφορεί ελεύθερος ένας νέος δαιμόνιος εγκληματικός εγκέφαλος - ο καθηγητής Moriarty - ο οποίος εκτός του ότι συναγωνίζεται επάξια τον Holmes σε πνευματικό επίπεδο, διαθέτει μια εξαιρετικά σατανική πλευρά και απουσία συνείδησης, που του δίνει το πλεονέκτημα έναντι του πασίγνωστου ντετέκτιβ.
Υπάρχουν δύο βασικά κριτήρια που χαρακτηρίζουν ένα σούπερ ήρωα. 1) Αφιερώνει τη ζωή του στην καταπολέμηση του κοινού εγκλήματος. 2) Διαθέτει κάποια ιδιαίτερη δύναμη που τον φέρνει σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς. Κάπως έτσι μας παρουσιάζει το Σέρλοκ Χολμς ο Γκάι Ρίτσι. Ευτυχώς δεν ξέφυγε πολύ. Εκεί όμως βασίζεται και η επιτυχία του. Διότι μπορεί να μας θυμίζει (σκόπιμα) σούπερ ήρωα του 21ου αιώνα , δε λείπουν όμως τα χαρακτηριστικά του συνοδεύουν το χαρακτήρα του Doyle. Ο Χολμς είναι μοναχικός, πάντα καλοντυμένος και περιποιημένος. Περπατάει σωστά, έχει οξυδερκές βλέμμα και παρατηρητικότητα. Η φωνή του είναι βαθειά και μπάσα επειδή καπνίζει πολύ. Μεταμφιέζεται συχνά και λύνει μυστήρια πίσω από εγκλήματα χρησιμοποιώντας τη λογική.
Στην προκειμένη όμως πρόκειται για ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που μόνο ένας σούπερ ήρωας θα μπορούσε να καταπολεμήσει: τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο (άλλωστε μιλάμε για τη δεκαετία του 1890), ή καλύτερα την αφορμή που θα οδηγήσει στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο μιας και τα αίτια – όπως μας διαπιστώνει η ταινία - μπορούν μόνο να αναλυθούν και ο πόλεμος είναι απλά θέμα χρόνου. Άλλωστε, η αγάπη για πλούτο και δύναμη είναι δυστυχώς μέρος της ανθρώπινης φύσης, κάτι που αναδεικνύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ο Jarred Harris στο ρόλο του καθηγητή Μοριάρτι.
Μέσα από ένα blockbuster ο Ρίτσι μας δείχνει τη δική του οπτική πάνω στην πολιτική κατάσταση της Δυτικής Ευρώπης παραπέμποντας μας σε ένα κομμάτι της ιστορίας της. Πέντε δυνάμεις κινούσαν τα νήματα τότε: Γερμανία, Γαλλία, Ρωσία, Μεγάλη Βρετανία και Αυστροουγγαρία – όχι και μεγάλες διαφορές δηλαδή σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα. Γι’ αυτό και ο Σερλοκ Χολμς θυμίζει σα φιγούρα κάτι και από τις δύο εποχές και σαν σούπερ ήρωας (φυσικά δεν του λείπει το κόμικ στοιχείο) θα βασιστεί στην ευφυΐα του και στις... πολεμικές τέχνες (που ξεφεύγουν ωστόσο κατά πολύ από το baritsu – την Ιαπωνική πολεμική τέχνη που γνωρίζει ο Χολμς κατά τον Doyle). Σεναριακά, το ζεύγος Mulroney βασίστηκε στη μικρή ιστορία του Doyle “The Final Problem”(1893) - καθώς εκεί συστήνεται για πρώτη φορά ο μεγαλύτερος εχθρός του Χολμς, ο Μοριάρτι και στο μυθιστόρημα “The Valley of Fear” (1914-1915) όπου εκεί περιγράφεται το παρελθόν ανάμεσα στους δύο αιώνιους εχθρούς – οι ισάξιες δυνάμεις των οποίων παραθέτονται σε μία τελευταία παρτίδα σκάκι που περιλαμβάνει και όλη την ουσία της ταινίας. Προς έκπληξη πολλών λοιπόν, πίσω από το οφθαλμοφανές (με τονισμένα τα gay undertones) blockbuster υπάρχει και ουσία.
Προσθήκη νέου σχολίου