Μετά από ένα αιματηρό τρομοκρατικό χτύπημα στο πολύβουο κέντρο του Λονδίνου, η Ελίζαμπεθ, μια χήρα που είναι μόνιμα εγκατεστημένη στο νησί του Γκέρνσεϊ ξεκινά για την πρωτεύουσα ανησυχώντας για την μονάκριβη κόρη της τα ίχνη της οποίας έχει χάσει μετά την πολύνεκρη τραγωδία. Παράλληλα ο Ουσμάν, ένας μουσουλμάνος αφρικανικής καταγωγής, εγκαταλείπει το Παρίσι και περνά την Μάγχη όταν πληροφορείται από την σύζυγο του ότι και ο γιος τους δεν φαίνεται να δίνει σημεία ζωής επίσης από το πρωί...Οι δρόμοι των δύο αυτών τόσο διαφορετικών ανθρώπων θα διασταυρωθούν μοιραία στη προσπάθεια να εξιχνιάσουν το μυστήριο της απροσδόκητης εξαφάνισης των παιδιών τους και θα συνειδητοποιήσουν ότι τους ενώνουν πολύ περισσότερα από όσα τους χωρίζουν.

Κριτική: 

Η συγκινητικά ανθρώπινη και χαμηλόφωνη δημιουργία του Ρασίντ Μπουσαρέντ επαναφέρει το διαχρονικά δυσεπίλυτο αίτημα του διαλόγου μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών χωρίς όμως να αποπροσανατολίζεται από τον αρχικό της στόχο, το αυθεντικό ανθρώπινο δράμα. Ο δημιουργός μέσα από μια εξαιρετικά λιτή κινηματογραφική αντιμετώπιση καταγράφει τις πτυχές ενός πολυπολιτισμικού Λονδίνου και σχολιάζει υπαινικτικά τον σκεπτικισμό της βρετανικής κοινωνίας απέναντι σε κάθε τι ανοίκειο και ξένο. Αργοί ρυθμοί, εύγλωττες σιωπές και τραγικές συμπτώσεις συγκροτούν το δραματουργικό ιστό ενός φιλμ που σκοπό έχει να αποδείξει στο θεατή ότι φυλετικές διαφορές, θρησκευτικές αντιλήψεις και κοινωνικές συμβάσεις συντρίβονται μπροστά στη τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Το γεωγραφικό πέρασμα των δύο ηρώων από τους τοπικούς τους μικρόκοσμους - που λειτουργούν σαν προστατευτική ασπίδα εναντίον οποιονδήποτε εξωτερικών παρεμβάσεων - αποκτά οικουμενικές παραμέτρους και αντικατοπτρίζει την απότομη μετατόπιση των επιμέρους κοινωνιών προς την πολυ-πολιτισμικότητα και την παγκοσμιοποίηση. Η Μπρέντα Μπλέθιν, σε μια από τις ωριμότερες ερμηνείες της καριέρας της, αποδίδει με εσωτερική ένταση και κλιμακούμενη αγωνία την απέλπιδα προσπάθεια μιας εσωστρεφούς αλλά αποφασιστικής γυναίκας να εγκλιματιστεί στο σύγχρονο προφίλ της μεγαλούπολης και να διαλευκάνει τα αίτια της εξαφάνισης της κόρης της ενώ η «ήρεμη» δυναμική της ασκητικής φιγούρας του Σοτιγκούι Κογιέιτ - που του χάρισε και το βραβείο ανδρικής ερμηνείας στο περυσινό φεστιβάλ του Βερολίνου - μαγνητίζει με την αυθεντικότητα και τη ταπεινή της σοφία. Κοινωνικός ρεαλισμός και υποδόρια δραματική ένταση συνυπάρχουν σε ένα υποβλητικό και σκοτεινό «διαμάντι» καθώς ο Ρασίντ Μπουσαρέντ, με υποδειγματική ειλικρίνεια και αμεσότητα, παραδίδει μια ελεγεία επάνω στην διαφορετικότητα και την βαθύτερη ουσία του ανθρώπου μέσα στο διαρκώς μεταβαλλόμενο και πολυσυλλεκτικό κοινωνικό συγκείμενο.

(άρθρο από την παλιά ομάδα του Movieworld: 2003 - 2010 / Συντάκτης: Μαρίνα Θεοδωροπούλου)