Η Σάγια είναι φαινομενικά μια όμορφη δεκαεξάχρονη κοπέλα αλλά κάτω από την επιφάνεια είναι μια βρικόλακας τετρακοσίων ετών. Ως μέλος μιας μυστικής κυβερνητικής οργάνωσης χρησιμοποιεί τη γνώση της στις πολεμικές τέχνες για το κυνήγι και την εξόντωση δαιμόνων.

Κριτική: 

Εντυπωσιακή κυρίως λόγω της εκπληκτικής φωτογραφίας που αιχμαλωτίζει την προσοχή του θεατή χωρίς καμία απολύτως δυσκολία. Καθώς είναι βασισμένο σε κόμικ έχει δοθεί έμφαση στο να αποδοθεί αυτό οπτικά, το εκάστοτε background δίνει την αίσθηση ότι είναι ζωγραφισμένο λόγω των έντονων αλλά και υπέροχων χρωμάτων και τα εφέ ίσως σας θυμίσουν λίγο βίντεο-παιχνίδια. Θα τα χαρακτήριζα όχι - και - τόσο - αληθοφανή, γεγονός όμως που προσδίδει στην όλη ατμόσφαιρα κόμικ που αποτυπώνεται στο «Blood».

Οι σκηνές μάχης είναι χορογραφημένες όπως μας έχουν συνηθίσει τα ιαπωνικά φιλμ, ένα ακόμα στοιχείο ότι απευθύνεται στο κοινό που ενδιαφέρεται για τα ιαπωνικά κόμικ και ιδιαίτερα τα μάνγκα. Είναι πολύ ενδιαφέρον αλλά έχει τα μελανά του σημεία, το κυριότερο για εμένα είναι ότι για ακόμα μια φορά ένα βαμπίρ απολαμβάνει χωρίς κανένα πρόβλημα το φως του ήλιου (έχει πέσει επιδημία τώρα τελευταία). Σε λίγο θα κάνουν και...ηλιοθεραπεία!

(άρθρο από την παλιά ομάδα του Movieworld: 2003 - 2010 / Συντάκτης: Ελένη Θάνου)