Ένα ταξίδι σε διαφόρους ανά τον κόσμο θρησκευτικούς τόπους όπου ο κωμικός Μπιλ Μάερ συζητά με τους πιστούς για την θρησκεία και τον Θεό και φυσικά σχολιάζει με πάρα πολύ χιούμορ όσα λέγονται...

Κριτική: 

Μια καυστική σάτιρα της θρησκείας που υπόσχεται πραγματικά πολύ γέλιο αλλά βέβαια όχι σε εκείνους που είναι προσκολλημένοι σε αυτή και δεν έχουν καμία όρεξη να ακούσουν μια διαφορετική άποψη πάνω στο θέμα. Αυτό το κοινό είναι σίγουρο ότι θα το ενοχλήσει και μάλιστα πάρα πολύ το γεγονός ότι δεν είναι καν απλός σχολιασμός αλλά διακωμώδηση των διαφόρων θρησκευτικών πεποιθήσεων. Προσωπική μου άποψη είναι ότι το «Religulous» έχει αρκετά προτερήματα αλλά και ένα βασικό ελάττωμα. Η χιουμοριστική άποψη είναι σίγουρα ένα μεγάλο συν προσδίδοντας ζωντάνια σε ένα σοβαρό ή σοβαροφανές (όπως υποστηρίζεται εδώ) θέμα. Κυρίως όμως παρουσιάζεται με πολύ έντονο τρόπο η οικονομική και πολιτική εκμετάλλευση των πιστών, η ύπαρξη του Θεού ως όπλο φανατισμού προβάλλεται εύστοχα απ' το φιλμ. Βέβαια αν και βρίσκω ενδιαφέρουσα την αρχική αντιμετώπιση, την αμφισβήτηση δηλαδή που μας προτρέπει τουλάχιστον να σκεφτούμε και να μην δεχόμαστε άκριτα οτιδήποτε βρίσκεται κάτω απ' την ομπρέλα της θρησκείας αλλά και την ίδια τη θρησκεία, δεν μπορώ να δεχτώ την προπαγάνδα στην οποία βαδίζει προς το φινάλε.

Συνδέοντας το θέμα με πολέμους και καταστροφές ο Μάερ λέει ότι «η θρησκεία πρέπει να πεθάνει για να επιζήσει η ανθρωπότητα» κάτι που θεωρώ παρατραβηγμένο. Σύμφωνοι, χρησιμοποιείται πολιτικά (αλλά και ηθικά, οικονομικά και με άλλους τρόπους...) ως μέσο πίεσης και εκμετάλλευσης. Αλλά αυτό είναι, ένα απλό αλλά και πολύ ισχυρό μέσο...Αν πάψει να υπάρχει θα βρεθεί κάποιο άλλο μέσο φανατισμού με παρόμοια αποτελέσματα, ο εθνικισμός για παράδειγμα μπορεί και χωρίς τη θρησκεία - με την οποία τις περισσότερες φορές συνυπάρχει σε μιαν αγαστή σχέση - να τα καταφέρει μόνος του πολύ καλά. Η καταστροφολογία είναι βασικό ελάττωμα μιας ταινίας που όπως αρχικά υποστηρίζει σκοπός της είναι η αμφισβήτηση. Αλλά η αμφισβήτηση από την προπαγάνδα έχει τεράστια διαφορά, η πρώτη προάγει την κριτική σκέψη ενώ η δεύτερη και μάλιστα όταν γίνεται σχεδόν ως...κήρυγμα όπως εδώ καταλήγει να κάνει αυτό που κυρίως κατακρίνει όλο το φιλμ...να φανατίζει! Έστω και έτσι βέβαια το «Religulous» έχει πολύ ενδιαφέρον γιατί πραγματεύεται εύγλωττα το θέμα του και ο «δογματισμός» του είναι ένα μικρό μόνο μέρος του που όμως δυστυχώς...υπάρχει!

(άρθρο από την παλιά ομάδα του Movieworld: 2003 - 2010 / Συντάκτης: Ελένη Θάνου)