Τρία αδέλφια αφήνουν την Πολωνία που βρίσκεται υπό ναζιστική κατοχή και καταφεύγουν σε ένα δάσος στη Λευκορωσία. Εκεί θα συγκροτήσουν ένα χωριό μαζί με Ρώσους πολεμιστές και όλοι μαζί θα προστατεύσουν τις ζωές εκατοντάδων Εβραίων...

Κριτική: 

Ο Έντουαρντ Ζούικ, σκηνοθέτης του «Blood Diamonds», κινηματογραφεί εδώ ένα συγκινητικό κοινωνικό δράμα με πολλές δόσεις περιπέτειας. Καταπιάνεται με μιαν αχαρτογράφητη έως σήμερα και ενδιαφέρουσα πτυχή του Ολοκαυτώματος αλλά με μια οπτική λίγο διαφορετική, όχι μέσα από το πρίσμα της θυματοποίησης. Αναφέρεται σε εκείνους που κατάφεραν να αντιδράσουν στη ναζιστική επέλαση (αποτίοντας τους φόρο τιμής) και στην διαμάχη ανάμεσα στην επιθυμία τους για εκδίκηση και στην «γοητεία» της σωτηρίας ψυχών. Μια «ακριβή» ως παραγωγή αναπαράσταση εποχής (εντός των λιθουανικών δασών) και στην οποία ο Ζούικ θέλησε να αιχμαλωτίσει τη βαθύτερη αίσθηση που νιώθει κάποιος όταν ζει κυνηγημένος μέσα στο κρύο και την πείνα. Και κυρίως εκτός δυτικού πολιτισμού...Ανθρωποκεντρικός προσανατολισμός δηλαδή, καταβύθιση στα ενδότερα της «πρωτόγονης» φύσης μας. Αυτός είναι ο ένας άξονας αφήγησης. Το άλλο σημείο στο οποίο ζουμάρει ο σκηνοθέτης είναι η παρουσίαση της βίας που ασκήθηκε από τους αντάρτες κατά τη διάρκεια του αγώνα τους για επιβίωσή. Όσο η κοινότητα μεγαλώνει και η ταινία προχωρά τα ηθικά διλήμματα πολλαπλασιάζονται. Ένα ερώτημα σφηνώνεται στο μυαλό των θεατών: Πρέπει κάποιος να αποκτηνωθεί παντελώς προκειμένου να πολεμήσει τους «βάρβαρους»;

Δυστυχώς για τους θεατές η προσέγγιση του Ζούικ είναι εντελώς «American» style. Δίχως βάθος χαρακτήρων και με έλλειψη σεναριακής συνοχής και συνέπειας. Παρασύρεται από την εντυπωσιακή - είναι η αλήθεια - κινηματογράφηση των σκηνών των μαχών στο δάσος με αποτέλεσμα ο ρυθμός να αγκομαχά. Γοητεύεται επικίνδυνα από τις μνήμες του παρελθόντος και από το όραμα των αγωνιστών για μια ελεύθερη κοινωνία (δεν εκμεταλλεύεται όμως καθόλου αυτή την οπτική) και αυτό τον οδηγεί να ολισθήσει συχνά σε μελοδραματικούς, ανελέητους συναισθηματισμούς. Συμπερασματικά μπορεί ο Ζούικ να κατέγραψε με σχετική επάρκεια τις συνθήκες ζωής σε μια τέτοια αγωνιστική «φέτα» της παγκόσμιας Ιστορίας εντούτοις έχασε μια καλή ευκαιρία να πάει λίγο παραπέρα, σε επίπεδο ψυχολογίας κυρίως. Ο Ντάνιελ Κρεγκ πάντως επιβεβαιώνει ότι ξέρει να κάνει και άλλα πράγματα εκτός από το να υποδύεται τον Μποντ...

Τρέϊλερ:

(άρθρο από την παλιά ομάδα του Movieworld: 2003 - 2010 / Συντάκτης: Πέτρος Αλμπάνης)