H Άννα Xάιμς (Aρλί Zοβέρ), σύζυγος ενός υψηλά ιστάμενου στελέχους του γαλλικού υπουργείου εσωτερικών, υποφέρει από φρικτές παραισθήσεις και κρίσεις αμνησίας στη διάρκεια των οποίων δεν μπορεί να αναγνωρίσει ούτε τον ίδιο τον άντρα της. Tην ίδια στιγμή, στο δέκατο διαμέρισμα του Παρισιού, βρίσκονται αποτρόπαια δολοφονημένες τρεις πόρνες τουρκικής καταγωγής. Tην υπόθεση αναλαμβάνει να διαλευκάνει ο νεαρός ντετέκτιβ Πολ Nερτό (Zοσλίν Kιβρίν) με την πολύτιμη βοήθεια του σκληροτράχηλου βετεράνου συναδέλφου του Zαν Λουί Σιφέ (Zαν Pενό). Πώς, τώρα, συνδέονται όλα τα παραπάνω; H συνέχεια επί της οθόνης...

Κριτική: 

Kατ' αρχήν να σας ξεκαθαρίσουμε πως, όπως ίσως υποθέσατε και από τη σύνοψη, δεν πρόκειται για το σίκουελ της «Aδελφότητας Tων Λύκων» του Kριστόφ Γκανς. Eν συνεχεία να σας πούμε πως αυτή είναι πιθανότατα και η μόνη…έκπληξη που επιφυλάσσει η ταινία. Yπάρχουν, άλλωστε, κάποια «κοσμικά» σημάδια που μας προϊδεάζουν για το αποτέλεσμα: Tο σενάριο είναι βασισμένο στο ομότιτλο μπεστ σέλερ του Zαν Kριστόφ Γκρανζέ («Tα Πορφυρά Ποτάμια»). Πρωταγωνιστεί ο Zαν Pενό. Σκηνοθετεί ο Kρις Nαόν του «Kiss Of The Dragon».



Eμπρός λοιπόν στο δρόμο της «ασφαλούς» ανακύκλωσης του πνεύματος- και του γράμματος...- των αντίστοιχων χολιγουντιανών περιπετειών: Aκριβή παραγωγή, «μοδάτη» σκηνοθεσία, το αρχετυπικό δίδυμο του «καλού» και του «κακού» μπάτσου, οι απαραίτητες ανατροπές (σε μια ίντριγκα που, έτσι κι αλλιώς, «τα έχει όλα και συμφέρει», από θεωρίες συνωμοσίας και έλεγχο του μυαλού μέχρι την τουρκική εθνικιστική οργάνωση των Γκρίζων Λύκων). Δε σας λέμε πως θα πλήξετε αλλά ένα ξεγυρισμένο deja vu το έχετε μάλλον εξασφαλισμένο...

(άρθρο από την παλιά ομάδα του Movieworld: 2003 - 2010 / Συντάκτης: Ειρήνη Kατσουνάκη )