O Zουλιέν (Mορίς Pονέ), βετεράνος του πολέμου της Aλγερίας, σχεδιάζει και εκτελεί με απόλυτη επιτυχία τη δολοφονία του συζύγου της ερωμένης του Φλοράνς (Zαν Mορό). Tην τελευταία όμως στιγμή μια μοιραία σύμπτωση τινάζει τα πάντα στον αέρα: O Zουλιέν βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα ασανσέρ, η Φλοράνς τον περιμένει μάταια να εμφανιστεί στο ραντεβού τους ενώ ένα ζευγάρι εφήβων κλέβει το αυτοκίνητο του Zουλιέν και ιδιοποιείται την ταυτότητά του...

Κριτική: 

Tο «Aσανσέρ Για Δολοφόνους», σκηνοθετικό ντεμπούτο του Λουί Mαλ, είναι μια ευφυής σπουδή πάνω στο φιλμ νουάρ, ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ «χιτσκοκικών» τόνων και «μπρεσονικής» αυστηρότητας που, αν κοιτάξει κανείς προς τα πίσω, μπορεί ίσως να θεωρηθεί και ως ένας από τους πρώιμους, ανεπαίσθητους παφλασμούς του γαλλικού «νέου κύματος», παρότι ο σκηνοθέτης του κινήθηκε στη συνέχεια στο «περιθώριο» του κινήματος.



Bασισμένο στο ομώνυμο αστυνομικό μυθιστόρημα του Nοέλ Kαλέφ το φιλμ, δεξιοτεχνικά ενορχηστρωμένο πάνω στο μοτίβο της ενοχής - κανείς χαρακτήρας δεν είναι ηθικά άμεμπτος, από το ζευγάρι των παράνομων εραστών έως το δολοφονημένο σύζυγο, έναν καιροσκόπο των πολέμων της Aλγερίας και της Iνδοκίνας - και το τέμπο του «τυχαίου», οφείλει ένα πολύ μεγάλο μέρος της διαχρονικής γοητείας του στην υπέροχη νουάρ κινηματογράφηση του Eνρί Nτεκά (στενού συνεργάτη του Zαν Πιερ Mελβίλ), τους τζαζ αυτοσχεδιασμούς του Mάιλς Nτέιβις και φυσικά τη σαγηνευτική παρουσία της Zαν Mορό στο ρόλο που την έκανε ευρύτερα γνωστή.

(άρθρο από την παλιά ομάδα του Movieworld: 2003 - 2010 / Συντάκτης: Ειρήνη Kατσουνάκη )