Ο συγγραφέας ιστοριών μυστηρίου Μορτ Ρέινι (Τζόνι Ντεπ) ζει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας σε ένα απομονωμένο σπίτι στις όχθες μιας λίμνης προσπαθώντας (αποτυχημένα...) να ξεπεράσει τον πρόσφατο χωρισμό του με την επί δέκα χρόνια σύζυγό του Έιμι (Μαρία Μπέλο) και να ξεκινήσει ένα καινούργιο βιβλίο. Από το λήθαργο του θα τον βγάλει ένας απρόσμενος επισκέπτης ονόματι Τζον Σούτερ (Τζον Τορτούρο) που τον κατηγορεί για κλεψιτυπία και απειλεί να τον καταστρέψει αν δεν αποδοθεί «δικαιοσύνη»...

Κριτική: 

Ο γνωστός σεναριογράφος Ντείβιντ Κεπ (“Spiderman”, “Panic Room”) περνάει για τρίτη φορά μετά τα “Trigger Effect” και “Stir Of Echoes” πίσω από την κάμερα, με μια ταινία που αποδεικνύει, κατά τη γνώμη μας, δύο πράγματα: Πρώτον πόσο υπερεκτιμημένος συγγραφέας είναι ο Στίβεν Κινγκ και δεύτερον τη μοναδική πραγματικά ικανότητα του Τζόνι Ντεπ να στέκεται, όπου υπάρχει ανάγκη, υπεράνω των περιστάσεων, σώζοντας χαμένες από χέρι υποθέσεις...



Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Κεπ – που παραμένει, ωστόσο, ικανότερος σεναριογράφος από σκηνοθέτης – το βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Κινγκ «Μυστικό Παράθυρο» ανοίγει εξαρχής διάπλατα τα φύλλα του στους θεατές του. Αυτό που στο πρώτο τέταρτο υπάρχει ως υποψία πολύ γρήγορα γίνεται βεβαιότητα – και δεν εννοούμε μόνο το ότι εδώ και αρκετά χρόνια ο Κινγκ ανακυκλώνει αυτάρεσκα τον εαυτό του, σε αυτή την περίπτωση, για παράδειγμα, έχουμε μια άτυπη «συνάντηση» της «Λάμψης» με το “Misery” – και από εκεί και ύστερα το ενδιαφέρον της ταινίας περιορίζεται στο απολαυστικό “one man show” του πρωταγωνιστή της. Ακόμη και αν δεχτούμε πως ο Ντεπ δεν προσπάθησε ιδιαίτερα για να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα, πρέπει να ομολογήσουμε πως ο «αυτόματος πιλότος» του προσγειώνει με σχετική ασφάλεια ένα φιλμ που, υπό άλλες συνθήκες, θα είχε γνωρίσει την απόλυτη συντριβή. Οι υπόλοιποι ερμηνευτές, ακόμη και ο επαρκώς δυσοίωνος Σούτερ του Τζον Τορτούρο, λειτουργούν, θέλοντας και μη, παραπληρωματικά...

(άρθρο από την παλιά ομάδα του Movieworld: 2003 - 2010 / Συντάκτης: Ειρήνη Kατσουνάκη )