Ήταν μια από τις πιο δυνατές κινηματογραφικές χρονιές που θυμάμαι. Υπήρξαν ταινιες που, ενώ θα έμπαιναν άνετα σε μια λίστα με τα κορυφαία του 2010, τώρα, αναγκάστηκα να τις αφήσω απ'έξω στη λίστα για το 2011. Ήταν και τόσο σκοτεινές οι ταινίες που ξεχώρησαν φέτος, κι ας φιλμογράφησε τόσο ζεστά το φως ο Τέρενς Μάλικ. Ο Αχιλλέας νομίζω μίλησε σωστά για την περσινή φετεινή εμμονή του Τέλους στην ανασκόπιση του - ελπίζω να ρίξατε μια ματιά στα κειμενάκια, είπαμε να γράψουμε δυο τρεις κουβέντες παραπάνω πέρα από τα συνηθισμένα, να γράψουμε από καρδιάς, αν το θέλετε κι έτσι.

Αν δεν κοιτάζεις (σ)το σινεμά με το βλέμα του Ντουανέλ, άλλωστε, καλύτερα να χαζεύεις τη μπογιά που στεγνώνει, σωστά;

Όσο για μένα, είναι δυο το βράδυ και λέω να βγω. Υπάρχει πάντα μια απροσδιόριστη θετική ενέργεια έξω στους δρόμους κάθε πρώτη πρώτου. Νομίζω τόσο κρατάει περίπου η αίσθηση ότι τα πράγματα μπορεί και να πάνε καλύτερα με τον ερχομό μιας νέας χρονιάς, το επόμενο πρωί κανείς δεν το πιστεύει. Οπότε, αφού κρατάει τόσο λίγο, λέω να το εκμεταλευτώ. Όλη η ζωή βρίσκεται στην ορμή. Το σκοτεινό φιλμικά 2011 άλλωστε τελείωσε. Μέχρι να ξαναμαυρίσουν οι οθόνες, λέω να χαζέψω το πρώτο μου ξημέρωμα για φέτος, αγκαλιά με τις εικόνες μου, έτοιμος για ένα στοπ-καρέ σε technicolor.

Από το movieworld, κι από εμένα προσωπικά, καλή χρονιά σε όλους. Με εικόνες που θα γίνουν βιώματα και λόγος μαγικός.