Ομολογώ πως το Once ήλθε τυχαία στον δρόμο μου, όταν ένα βράδυ μπήκα στον κινηματογράφο, γιατί εμπιστευόμουν τις επιλογές της συγκεκριμένης αίθουσας και γιατί μου άρεσε το πόστερ της ταινίας, με τους δύο μουσικούς του δρόμου, να περπατούν δηλώνοντας μια υποψία μεταξύ τους άνεσης,  σ’ έναν  δρόμο που μου θύμιζε εκ πρώτης την Κέρκυρα και κάποιες διακοπές μου εκεί..
Με την πρώτη σκηνή της η ταινία μου απέδειξε : α) ότι η υπόθεση με την Κέρκυρα ήταν μεγάλη βλακεία αφού φυσικά επρόκειτο για το Δουβλίνο β) ότι η ταινία αυτή θα κέρδιζε τον πυρήνα μου ως κινηματογραφικού θεατή  γ) ότι το soundtrack της θα γινόταν μια καλή μελλοντική παρέα και δ) ότι οι καλύτερες εμπειρίες βιώνονται όταν δεν είσαι προειδοποιημένος. Αλλά αυτό πια το ‘ξερα….
Κατόπιν έμαθα κι άλλα. Η ταινία γυρίστηκε ως χαμηλού προϋπολογισμού φιλμ (160.000 δολάρια)  και μάλιστα πήρε την άδεια από ένα χαμηλόβαθμο στέλεχος του Ιρλανδικού κέντρου κινηματογράφου την στιγμή που πέτυχε την ευκαιρία ενός «ακέφαλου»  (χωρίς διευθυντή) κέντρου κινηματογράφου, για ένα εξάμηνο περίπου (μήπως κάτι τέτοιο να ευχόμαστε και για το δικό μας κέντρο;).Σκηνοθέτης ήταν ο John Carney ο οποίος είχε δώσει μεταξύ διαφόρων τηλεοπτικών πονημάτων το On the Edge το 2001 για την Universal .Επίσης ήταν και μπασίστας του γκρουπ The Frames από το 1991 ως το 1993 στο οποίο τραγουδιστής είναι ο Glen Hansard που είναι ο ένας εκ των δύο πρωταγωνιστών του φιλμ. Συμπρωταγωνίστριά του είναι η Markéta Irglová που είναι πιανίστρια στους Frames, συνέθεσε μαζί του τα τραγούδια του soundtrack του Once και συνυπάρχει με τον Glen στο side group The Swell Season .
Όσον αφορά το στόρι πρόκειται για την απλή όμως δυνατή ιστορία ενός παρ’ ολίγον μεγάλου έρωτα, ο οποίος λόγω συνθηκών έλαβε χώρα  για ένα κλάσμα του χρόνου και μάλιστα ως Πλατωνική σχέση. Τον ρόλο της ερωτικής επαφής έπαιξε η μουσική συνουσία μεταξύ του "Guy" (Glen Hansard) που είναι ένας μουσικός που παίζει στην Grafton Street του Δουβλίνου, ξεσπώντας έναν έρωτα που έφυγε και της "Girl" (Markéta Irglová)  μετανάστριας από την Τσεχία που πουλά λουλούδια στους δρόμους, ενώ προσπαθεί να βρει απαντήσεις μέσα της, στα ίδια περίπου ερωτικά αδιέξοδα με αυτά του "Guy".
Το σάουντρακ κυκλοφόρησε στις 22 Μαΐου του 2007 στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ μια συλλεκτική έκδοση κυκλοφόρησε τον ίδιο Δεκέμβριο με πρόσθετα κομμάτια κι ένα  DVD με ζωντανές εμφανίσεις και συνεντεύξεις σχετικές με την ταινία. Τα πρόσθετα κομμάτια ήταν δύο ακυκλοφόρητες διασκευές τραγουδιών του Van Morrison του "And the Healing Has Begun" (Hansard) , και του "Into the Mystic" (Irglová και Hansard) Διαφορετικές εκτελέσεις μερικών κομματιών του σάουντρακ εν τω μεταξύ βρίσκονται στο άλμπουμ The Cost των Frames και στο The Swell Season  των Irglová και Hansard που κυκλοφόρησαν το 2006 .Μια πρωτόλεια έκδοση του κομματιού "Say It to Me Now", υπάρχει στο άλμπουμ Fitzcarraldo (1995) των Frames, το "All the Way Down" πρωτοεμφανίστηκε στο ομώνυμο άλμπουμ της μουσικής ομάδας The Cake Sale με την Gemma Hayes στα φωνητικά, ενώ το κομμάτι "Gold" είναι γραμμένο από τον Fergus O'Farrell και βρίσκεται στο σάουντρακ στην εκτέλεση των Interference
Πραγματικά και πέραν κάθε τεχνικής λεπτομέρειας, πρόκειται για μια από τις σπάνιες περιπτώσεις που το σύνολο των τραγουδιών ενός σάουντρακ όχι μόνο καταφέρνει να αγγίξει την ψυχή σε συνδυασμό με το να τονίζει την ταινία κατά την εξέλιξή της και να την υπενθυμίζει όταν τελειώσει , αλλά καταφέρνει να αποτελέσει κι ένα υπέροχο αυτόνομο άλμπουμ, που οδηγεί τα συναισθήματα από μόνο του.