| Il Decameron [Le Decameron] |
|
Δεκαήμερο |
Συντάχθηκε από τον/την Φανή Γολέμη
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 12 Απριλίου 2007
|
|
| ID |
| Βαθμολογία: 8/10 |
| Είδος: Σινεφίλ, Εποχής |
| Σκηνοθεσία: Πιέρ Πάολο Παζολίνι |
| Σενάριο: Πιέρ Πάολο Παζολίνι |
| Πρωταγωνιστούν: Φράνκο Τσίτι, Νινέτο Ντάβολι, Γιόβαν Γιοβάνοβιτς, Βιντσέτζο Αμάτο, Άντζελα Λούτσε, Τζουζέπε Τσιγκάινα, Γκαμπριέλα Φράνκελ, Βιντσέτζο Κρίστο, Πιέρ Πάολο Παζολίνι |
| Διάρκεια: 106 |
| Χώρα: Ιταλία |
| Έτος: 1971 |
| Διανομή: New Star |
| Ήχος: Dolby Digital 5.1 |
| Λόγος Πλευρών: 16:09 |
| Υπότιτλοι: Ναι |
|
|
Τι;
Εννέα ιστορίες από το «Δεκαήμερο» του Βοκάκιου: Μια νεαρή κοπέλα από τη Σικελία γίνεται πλούσια, ένας άνδρας προσποιείται τον κωφάλαλο σε ένα μοναστήρι, μια γυναίκα κρύβει τον εραστή της από τον σύζυγο της, ένας ετοιμοθάνατος απατεώνας κοροϊδεύει τον ιερέα του, τρία αδέρφια εκδικούνται τον εραστή της αδερφής τους, δύο φίλοι ορκίζονται να ανακαλύψουν τί υπάρχει μετά τον θάνατο... |
Πως;
Από πού να ξεκινήσει κανείς; Από τα έντονα χρώματα του ναπολιτάνικου τοπίου και ουρανού, την εκπληκτική μουσική, το άφθονο και τολμηρό χιούμορ, τις απολαυστικές ερμηνείες; Από την πρώτη κιόλας σκηνή φαίνεται το εξαιρετικό στήσιμο των πλάνων του Παζολίνι (τα υπονοούμενα, το τί κρύβει και τί αποκαλύπτει) και το «κόντρα» στην πεπατημένη μοντάζ (μια σειρά από jump cuts που εκπλήσσουν το μάτι και εναντιώνονται στη συνήθεια, στο κλασικό «αόρατο» αμερικανικό μοντάζ). Γρήγορα όμως ο σκηνοθέτης κρύβεται και το έργο του αναδεικνύεται καθώς αφηνόμαστε στη ροή των εικόνων και παρασυρόμαστε από τις ποικίλες διασκεδαστικές ιστορίες: Ενας πλούσιος άντρας πέφτει θύμα κλοπής και στη συνέχεια μέσα στον...βόθρο, ένας νεαρός προσπαθεί να ικανοποιήσει σεξουαλικά ένα πλήθος από...μοναχές, μια ερωτευμένη κοπέλα κλαίει για τον θάνατο του εραστή της και ποτίζει το κομμένο του κεφάλι, έρωτας, θάνατος, προδοσία, υποκρισία, η κατάργηση των ταμπού και επίθεση στην καθολική εκκλησία. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το «Δεκαήμερο» ήταν η πρώτη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου που έδειξε καθαρά, σε πρώτο πλάνο, πέος σε στύση, προκαλώντας αντιδράσεις από την εκκλησία και την μεσοαστική, ηθικολογική κοινωνία. Ο Παζολίνι γιορτάζει το σώμα και τη γλώσσα του, τα πρόσωπα των φτωχών χωρικών με τα χαλασμένα δόντια και φυσικά το γέλιο. Επαγγελματίες αλλά και ερασιτέχνες ηθοποιοί δίνουν ζωή στο έργο του και ενσαρκώνουν τους χαρακτήρες των επεισοδίων από το βιβλίο του Βοκάκιου. Το «Δεκαήμερο» τελειώνει με την ολοκλήρωση του έργου του Τζιότο, του ζωγράφου (που υποδύεται ο ίδιος ο Παζολίνι) ο οποίος αναρωτιέται «γιατί να πραγματοποιήσει κανείς ένα έργο όταν είναι εξίσου ωραίο να το ονειρευτεί;». Μα φυσικά, θα απαντούσα, για να μπορέσουν να το απολαύσουν και οι άλλοι μαζί του. Γιατί το «Δεκαήμερο» είναι πραγματικά μια απολαυστική ταινία! |
EXTRAS
Βιογραφία του σκηνοθέτη και φωτογραφίες *
- Απαράδεκτη έκδοση
* Επαρκής έκδοση
** Μέτρια έκδοση
*** Καλή έκδοση
**** Άριστη και πολύ επιμελημένη έκδοση
|