|
Νύχτες Πρεμιέρας 2007: Επιλογές, επίλογος, επιμύθιο... |
|
Συντάχθηκε από τον/την Λία Παππά
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Παρασκευή, 05 Οκτωβρίου 2007 |
Εξαντλημένη, ευχαριστημένη αλλά και δικαιολογημένα εκνευρισμένη ακόμα από κάποια ζητήματα η Λία Παππά - η υπεύθυνη του Movieworld για την κάλυψη των Νυχτών Πρεμιέρας – συγκεντρώνει τις γενικές εντυπώσεις της και καταγράφει μερικές σοβαρές ενστάσεις της που δεν αποτελούν την «κατόπιν εορτής» κριτικής μας στους διοργανωτές του κινηματογραφικού φεστιβάλ της Αθήνας αλλά μια προτροπή μας να τους προβληματίσουν λίγο περισσότερο κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της διοργάνωσης της επόμενης χρονιάς.
Οι δέκα ημέρες γλεντιού των κινηματογραφικών αιθουσών - που γέμιζαν κάποιες φορές έως και ασφυκτικά - του 13ου Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας Conn-X», πέρασαν τόσο γρήγορα που φαντάζουν σαν όνειρο. Με την τσάντα στον ώμο αποχαιρετίσαμε συγγενείς και φίλους, καταπνίξαμε κάθε επιθυμία για ξεφάντωμα και δημιουργήσαμε μια αβέβαιη ως προς την έκβασή της σχέση με το σημειωματάριο και το στυλό. Με τη συνεργασία σώματος και πνεύματος να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το τί έβλεπαν τα μάτια μας επιχειρήσαμε – ξεπερνώντας τα όρια της κούρασης – να διαπιστώσουμε αν (όπως προανήγγειλε ήδη από την συνέντευξη Τύπου ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ορέστης Ανδρεαδάκης) «φεστιβάλ (για εμάς) σημαίνει πρώτα από όλα επιλογή». Θα ήμασταν άδικοι αν λέγαμε ότι δεν είδαμε καλές ταινίες στο φεστιβάλ, είδαμε και αρκετές πολύ καλές μάλιστα, θα γινόμασταν όμως εξίσου άδικοι αν παραλείπαμε να αναφέρουμε ότι είδαμε και κακές. Αλλά επειδή είμαι της άποψης ότι το καλό και το κακό απέχουν μόνον ένα γράμμα θα ήταν πιο φρόνιμο να έλεγα ότι είδαμε ταινίες για όλα τα γούστα και περί ορέξεως δεν χωράνε...αφορισμοί αλλά μόνο σχολιασμοί.
Ποιές ήταν όμως οι ταινίες που ξεχώρισαν παίρνοντας βραβεία την Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου στην επίσημη τελετή λήξης του Φεστιβάλ; Το πολυπόθητο βραβείο κοινού απενεμήθηκε στη σκηνοθέτρια Σελίν Σιαμά για την ταινία της «Νούφαρα» («Naissance Des Pieuvres») που ομολογώ πως με εξέπληξε, όχι θετικά ή αρνητικά...απλώς δεν το περίμενα. Στη συνέχεια όμως η λίστα των βραβευθέντων συμβαδίζει με τις επιλογές μας και καταλαγιάζει τα τυχόν «γιατί» που πέρασαν στιγμιαία από το μυαλό μας. Η κριτική επιτροπή νέων απένειμε το βραβείο σεναρίου στον Ροδρίγο Πλα για την ταινία «Ζώνη Άμυνας» («La Zona») που αγκαλιάστηκε με ιδιαίτερη θέρμη από το κοινό που παρευρέθηκε στην προβολή της για το τόσο επίκαιρο θέμα της, τόσο στην πολιτική όσο και στην ανθρώπινη έκφανση της. Η πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων, η κυρία Δασκαλάκη - Μυτιληναίου, απένειμε το βραβείο σκηνοθεσίας της πόλης των Αθηνών στην ταινία «Η Επίσκεψη Της Ορχήστρας» («The Band’s Visit») δικαιώνοντας τις προτιμήσεις μας. Τη Χρυσή Αθηνά του διαγωνιστικού τμήματος, συνοδευόμενη από το ποσό των δέκα χιλιάδων ευρώ, κέρδισε η ταινία «ΧΧΥ» της Λουσία Πουένσο – σε καλή μεριά γιατί τα άξιζε πραγματικά. Τέλος η κριτική επιτροπή του τμήματος Μουσική & Φιλμ τίμησε με την ανάλογη Χρυσή Αθηνά, συνοδευόμενη επίσης από το ποσό των δέκα χιλιάδων ευρώ, το «Μακρινοί Αντίλαλοι» («Ηeitmatklange») του Στέφαν Σβίτερτ.
Ναι, το φεστιβάλ τα κατάφερε στο θέμα της επιλογής και εμείς περάσαμε ως επί το πλείστον ευχάριστα τις πάμπολλες ώρες μας στις αίθουσες. Λογικό είναι όμως – αν και δεν αποτελεί δικαιολογία...– σε μια τόσο μεγάλη διοργάνωση να υπάρχουν και κενά όπως για παράδειγμα μικρά θέματα των διοργανωτών σε σχέση με τα μέσα που κάλυπταν το φεστιβάλ, καθυστερήσεις και παραλήψεις μέχρι και λανθασμένες επιλογές των χώρων των συνεντεύξεων. Το μεγαλύτερο ίσως παράπονο που αφορά τόσο στους διοργανωτές όσο και στο κοινό του φεστιβάλ έγκειται στο θέμα της συνέπειας. Εκεί, μεταξύ εφιάλτη που επαναλαμβάνεται βασανιστικά και ανομολόγητης αγένειας, βρήκαμε τις καθυστερήσεις που αποτελούν πλέον αναπόσπαστο μέρος της διοργάνωσης να παίρνουν το βραβείο της οριακά εξαντλημένης υπομονής μας. Λίγο οι καθυστερήσεις των προβολών (κυρίως στις βραδινές του «Αττικόν»), λίγο ο κόσμος που σε πολλές από αυτές είχε τη λανθασμένη εντύπωση ότι βλέπει την ταινία και πίνει τη μπίρα του στο αίθριο, οι αργοπορημένες αφίξεις - αποτέλεσμα και των ουρών στα ταμεία - αλλά και τα αδικαιολόγητα πηγαινέλα κατέστρεψαν λίγο από το όμορφο κλίμα που δημιουργεί η παρακολούθηση μιας ταινίας αποσπώντας πολλές φορές την προσοχή μας. Αναμένουμε από τώρα, με ενδιαφέρον και ανυπομονησία την επόμενη χρονιά, με εξίσου καλές επιλογές, λιγότερη βαβούρα αλλά ελπίζουμε και με περισσότερη συνέπεια...
|
