Μετά από μια σειρά ανεξήγητων γεγονότων -”διαρρήξεις” σύμφωνα με τις αρχές, που δεν θέλουν να χάσουν και πολύ χρόνο - μια οικογένεια τοποθετεί μέσα και γύρω από το σπίτι της κάμερες ασφαλείας. Σύντομα θα διαπιστώσουν πως στο σπίτι κατοικεί – surprise! - μια δαιμονική οντότητα.

Βλέποντάς το φιλμ διαπιστώνει κανείς το “γιατί” οι ταινίες αυτής της σειράς γνωρίζουν τέτοια επιτυχία. Ξεκινούν από μια φαινομενικά τέλεια κατάσταση. Μεγάλο σπίτι με όλες τις ανέσεις και μια κλασική ευτυχισμένη αμερικάνικη οικογένεια (με το σκύλο, απαραίτητο αξεσουάρ). Και μετά όλα πάνε κατά Διαόλου. Ντουλάπες και πόρτες ανοιγοκλείνουν, η κόρη κλειδώνεται έξω από το σπίτι αφήνοντας το μωρό στο έλεος του δαίμονα που το γυροφέρνει συνεχώς και γενικώς στο τελευταίο 45λεπτο παρακολουθείς μια οικογένεια σε κατάσταση πανικού - η "ασφάλεια" που ο μέσος θεατής ονειρεύεται έχει χτιστεί και όταν κατεδαφίζεται, το συναίσθημα είναι σαρωτικό.

Θα μου πείτε καλά πρέπει να περιμένω 50 λεπτά για να γίνει κάτι τρομακτικό; Αυτό ακριβώς όμως είναι που σε κρατάει συνεχώς σε αγωνία: η προσμονή είναι πολύ χειρότερη από το ίδιο το γεγονός - λειτουργεί στο έπακρο αυτή η συνταγή εδώ. Η διαφορά σε σχέση με το πρώτο φιλμ στέκεται στις πιο “επαγγελματικές” ερμηνείες των ηθοποιών ενώ, στο τέλος σκάει και μια υπόσχεση για ένα δεύτερο σίκουελ!