Ένα βιβλίο γραμμένο με την αδυσώπητη ακριβολογία του Junkie του William Burroughs, με την αγωνιώδη διερευνητικότητα του Cain’s Book του Alexander Trocchi, με το απεγνωσμένο χιούμορ ενός κλασικού noir, με τον εκφραστικό δυναμισμό του Lowry και του Nabokov.
Οι ψηφίδες και τα θραύσματα της καθημερινής ζωής μιας παρέας νεαρών στην αδιάκοπη μετακίνησή τους από το παγωμένο περιθώριο στο εύφλεκτο κέντρο των σύγχρονων πόλεων. Η σκληρότητα, η καταβύθιση στα ναρκωτικά, η ανεργία, η παράνοια, η αίσθηση της ματαίωσης, τα πτώματα όλων των ευοίωνων προοπτικών, τα ξεσπάσματα της απρόβλεπτης βίας αλλά και ενός λαβωμένου λυρισμού, συνθέτουν τη σκοτεινή μουσική αυτού του βιβλίου, μια μουσική επιθετική όσο το punk, περίπλοκη και αυτοσχεδιαστική όσο η jazz, δυναμικά μελαγχολική όσο τα blues.
 
Ο Irvine Welsh εξερευνά την κόλαση ενός κόσμου που έχασε το κέντρο, τον ρυθμό και τη συνοχή του, ιχνηλατεί στη ζούγκλα του μπετόν, του ατσαλιού και του κουρελιασμένου κοινωνικού ιστού, και μας συντρίβει με το υλικό της εξερεύνησής του.