Οι θέσεις της Κυβέρνησης είναι σαφείς. Οι θέσεις της αντιπολίτευσης είναι εξίσου σαφείς. Αυτό είναι που όλους μας τρομάζει. Οι δε θέσεις του ΚΚΕ είναι εξίσου σαφείς: δεν αναγνωρίζει το Σύνταγμα γι αυτό και προφύλαξε με τα στήθια των ΚΝΑΤ τη Βουλή. Οι θέσεις της ακροδεξιάς είναι εξίσου σαφείς: ψηφίζουμε (μνημόνιο) για να το καταδικάσουμε. Οι θέσεις των πολιτισμένων γραφιάδων είναι εξίσου σαφείς: αν δεν είσαι με το μνημόνιο δεν είσαι με τον πολιτισμό – άρα είσαι και βάρβαρος, άρα και ο κύριος υπαίτιος της πολιτιστικής μας παρακμής και της οικονομικής μας καταστροφής. Ο δε – διόλου δημοκρατικά εκλεγμένος – Πρόεδρος της Δημοκρατίας βρήκε επιτέλους ένα πράγμα να τον ενοχλήσει μετά από τόσα και τόσα χρόνια. Και η Υπουργός Παιδείας τριγυρνά με προστασία μπράβων της νύχτας, σαν πόρνη αρχιμαφιόζου.

Η μπάντα της Δράμας αποφάσισε να παίξει Λοΐζο κατά της διάρκειας της παρελάσεως. Δεν ακούστηκε αυτό στα ΜΜΕ αλλά συνέβη και έχει ενδιαφέρον – δεν μπορεί κανείς βλέπετε να κατηγορήσει εύκολα τους μουσικούς ως βάρβαρους φασίζοντες μικροαστούς, όπως κάνουν όλοι οι πρασινοβαπτισμένοι με τις μπλε και κόκκινες κουκούλες. Κουκούλες που χρησιμοποιούνται εξόχως από κεντρώους της δεξιάς και ναζί της αριστεράς (φίλος 20 ετών με έβρισε με τα χειρότερα λόγια και έκοψε μαζί μου την καλημέρα επειδή διαφώνησα με τη στάση του ΚΚΕ στη πορεία της 20ης Οκτωβρίου). Στο background, ένστολοι της ομάδας ΔΙΑΣ κάνουν σούζες στη παραλιακή.

Η Ελλάδα ξεκουρδίζεται και ο σπαραγμός της τρεμοπαίζει σαν το λυγμό ενός σκυλιού που ψοφάει από φόλα. Μέσα σε αυτό το τερέν, στεκόμαστε να μιλάμε για ταινίες, σκηνοθέτες, νοήματα, μπιλιέτα, ηθοποιούς, ελληνικό σταρ σίστεμ. Όταν οι χρεωμένοι της πολιτιστικής εκφοράς του Τύπου τραβάνε τα μουστάκια τους επειδή αμαυρώθηκε το image μιας παρέλασης – κατάλοιπο δικτατορικών καθεστώτων, με τι μούτρα γράφουμε εμείς για «ταινίες τέχνης» (όπως τις έλεγαν προ 30ετίας); Όποιος ξέρει τις απαντήσεις ας κάνει ένα σχόλιο κάτω από το αναρτημένο κείμενο. Εγώ προσωπικά δεν έχω ιδέα – μόνο όπλο αυτό που οι αμερικανοί αποκαλούν “make-believe”. Βοηθάει όταν έχεις την ανάγκη να κάνεις τη δουλειά σου σα να μη συμβαίνει τίποτα. Μέχρι την επόμενη έκρηξη. Εσωτερικής ή εξωτερικής φύσεως.

Το φυτίλι πάντως καίγεται γρήγορα.

Και το ζήτημα είναι να καταλάβουμε επιτέλους αυτό: Τα πράγματα πλέον βρίσκονται υπεράνω κρίσης. Δεν μπορούμε πλέον να πούμε, π.χ., αν ο μαθητής που μούτζωσε τους "επισημους" έπραξε καλώς η κακώς. Δεν επιδέχεται αξιολόγησης το παιδί, όλοι βρισκόμαστε in trance κι αν αυτοί οι μισθωμένοι που έχουν βαλθεί να εκτοξεύουν κατηγορίες και χαρακτηρισμούς που - δήθεν - προστατεύουν το image τους (ταλαιπωρώντας το κουφάρι της αξιοπιστίας τους) έκαναν μια πραγματική απόπειρα μελέτης του φαινομένου, ίσως και να ξεσκέπαζαν πρώτοι το πέπλο που καλύπτει ένα "εθνικό" κουφάρι τόσο βρωμερό που μας κάνει εντύπωση πως μονάχα αυτοί δεν έχουν τεζάρει από τη μπόχα.

Υ.Γ.: Τελικά πάμε λέει για εκλογές. Μεγάλο απωθημένο πρέπει να κουβαλά αυτός που τον ξεριζώνουν από τον τόπο του, τον αναγκάζουν να αλλάξει επώνυμο και τον τοποθετούν στο επίκεντρο της βαρβαρότητας, απο'κει που είχε μάθει να ζει στον πολιτισμό. Επιτέλους, ο πρωθυπουργός μας σώθηκε.