Στη Φλώρινα, το έτος 1990, για τα γυρίσματα του «Μετέωρου βήματος του πελαργού», ο Αγγελόπουλος έχει να αντιμετωπίσει τις κακές καιρικές συνθήκες αλλά και έναν μητροπολίτη, τον Αυγουστίνο Καντιώτη που μετά τον αφορισμό του… καρναβαλιού, θεώρησε «απαράδεκτη» και «προκλητική» την παρουσία του «άθεου» σκηνοθέτη στη πόλη. Πέφτει στα χέρια του και το σενάριο, διαβάζει για παράνομους μετανάστες, για ήρωες πολιτικούς (τους οποίους μισούσε – μονάχα τον Κωνσταντίνο Γλίξμπουργκ υποδέχτηκε με τιμές το 1993…) και για ερωτικές σκηνές, ήταν και φανατικός εθνικιστής (έβλεπε παντού «Σκοπιανούς πράκτορες»), ε, δεν ήθελε και πολύ. Έτσι, έκανε το μόνο που γνώριζε καλά: αφόρισε και τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και τον πρωταγωνιστή Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Στη συνέχεια θα αφορίσει και όλους τους χωρικούς που θα συμμετάσχουν στα γυρίσματα (στα…. τετράποδα φάνηκε επιεικής).

Ξεσπά διεθνές επεισόδιο: ο Ακίρα Κουροσάβα στέλνει μήνυμα συμπαράστασης. Στη Φλώρινα η ατμόσφαιρα βρωμάει μπαρούτι. Η μισαλλοδοξία του μητροπολίτη έχει ερεθίσει τους φανατικούς οπαδούς του που έχουν γεμίσει την πόλη με μαύρες σημαίες και μεγάφωνα, μην γνωρίζοντας πως ο σκηνοθέτης φιλμάρει χωρίς σύγχρονο ήχο – και πάλι, η αυτοσυγκέντρωση ηθοποιών και συνεργείου δοκιμάζεται σκληρά, όχι ότι ο Αγγελόπουλος δεν είχε περάσει και πιο δύσκολες καταστάσεις. «Θα πέσουν κεραυνοί» ουρλιάζει ο Καντιώτης στο σετ. Και θα αφήσει "χριστιανικά" και "στοργικά" άταφο τον αφορισμένο συγχωριανό του, Κωνσταντίνο Παπαλαζαρίδη, έναν από τους ηλικιωμένους κομπάρσους. Επειδή συνεργάστηκε με τον «εχθρό». Η ταινία θα ολοκληρωθεί και θα ταξιδέψει παντού. Όταν, το 1995, ο Τεό ξεκινήσει τη συγγραφή του σεναρίου του Βλέμματος Του Οδυσσέα, θα συμπεριλάβει μέσα μια αναπαράσταση του εφιαλτικού συλλαλητηρίου μίσους και θα στήσει ένα μοναδικό αισθητικό κομψοτέχνημα. Ειρωνία: ο ηθοποιός Τζιάν Μαρία Βολοντέ θα πεθάνει στα νέα αυτά γυρίσματα στη Φλώρινα. Επιδεικνύοντας ξανά μοναδική χριστιανική αυταπάρνηση, ο ιερέας της πόλης αφήνει άταφο το νεκρό επειδή ήταν, λέει, Καθολικός.

Κι όμως, ο Αγγελόπουλος δεν έπαψε ποτέ να αγαπά τη Φλώρινα. "Μερικές φορές δεν επιλέγεις τι αγαπάς. Απλά συμβαίνει" έλεγε...