|
Συντάχθηκε από τον/την Zaphod
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2005 |
Βαθμολογία: 8/10 Είδος: Adventure Κατασκευαστής: Quantic Dream Διανομή: Atari Ελάχιστες Απαιτήσεις: Pentium III 800MHz, 256MB RAM, T&L κάρτα γραφικών με 32ΜΒ μνήμη DirectX 9.0c συμβατή, 4GB στο σκληρό δίσκο Προτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 1,7GHz, 512MB RAM, κάρτα γραφικών με 64ΜΒ μνήμη Web site: http://www.atari.com/fahrenheit/uk/index.html Βαθμός Δυσκολίας: Υψηλός
+: Εξαιρετικά καλογραμμένο σενάριο, άψογη αισθητική, ταχύτατο - έως και αγχωτικό - gameplay, υπέροχη μουσική, νεωτερικό στιλ...
-: ...που όμως ξενίζει, «παράδοξος» χειρισμός που απαιτεί έως και τέσσερα(!) χέρια, μέτρια γραφικά, μικρές σεναριακές ανακολουθίες
Κάποτε ήταν μόδα, μετά εξαφανίστηκαν σαν τους δεινόσαυρους, αλλά τώρα σαν το μυθικό φοίνικα ξαναγεννιούνται από τις στάχτες τους μέσα από ένα θαυμάσιο παιχνίδι που, κοιτώντας το παρελθόν, φέρνει την άνοιξη στα adventures. Αρκετά όμως με τις «ποιητικές μεταφορές». Τη δεκαετία του ’90 η είσοδος του βίντεο στο χώρο των PCs προκάλεσε μία επανάσταση στο χώρο των adventure, δημιουργώντας το είδος των λεγόμενων interactive movies με χρήση FMV (Full Motion Videos) με κλασικά παραδείγματα τα “The Ripper”, “Phantasmagoria” και “Gabriel Knight”. Μόλις όμως πέρασε η σχετική μόδα εξαφανίστηκαν και οι εκπρόσωποι του είδους. |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Zaphod
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2005 |
Βαθμολογία: 4/10 Είδος: Racing Sim Κατασκευαστής: Milestone Διανομή: Black Bean Games Ελάχιστες Απαιτήσεις: Pentium III 800MHz, 256MB RAM, κάρτα γραφικών DirectX 9 συμβατή με 64ΜΒ μνήμη, 400ΜΒ χώρος στο σκληρό δίσκο Προτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 2GHz, 512MB RAM, κάρτα γραφικών DirectX 9 συμβατή με 128ΜΒ μνήμη Web site: http://www.scar.blackbeangames.com/ Βαθμός Δυσκολίας: Υψηλός
+: Ρεαλιστικά μοντέλα με συμπαθέστατα εφέ αντανακλάσεων, ενδιαφέροντες νεωτερισμοί στο gameplay (ατυχώς όμως εφαρμοσμένοι), προσεγμένη ΑΙ
-: Σε δυσκολεύει με το "καλημέρα", αποτυχημένο μοντέλο φυσικής, δύστροπος χειρισμός (μακράν καλύτερος με gamepad)
Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας κατασκευαστής αυτοκινήτων αποκτά το "δικό" του εξομοιωτή. Το είδαμε με τη Ford στο παρελθόν (πολλάκις), με την Porsche κ. ά. Κοινό χαρακτηριστικό - εξαιρώντας το εκπληκτικό “NFS Porsche Unleashed” - όλων αυτών των εξομοιωτών η…μετριότητα. Κάτι ανάμεσα σε arcade και διαφημιστικά βίντεο, κανένας δεν κατάφερε να σταθεί με αξιώσεις ανάμεσα στους κλασικούς εξομοιωτές οδήγησης…Το «SCAR» (Squadra Corse Alfa Romeo) επιχειρεί να σπάσει αυτό το μοντέλο πηγαίνοντας μάλιστα στο άλλο άκρο, δηλαδή τον απόλυτο ρεαλισμό - τουλάχιστον σύμφωνα με τις δηλώσεις των δημιουργών του. Υποτίθεται λοιπόν ότι το «SCAR» είναι ένα είδος case study επάνω στα μοντέλα του διάσημου - και εξαιρετικά αγαπητού στη χώρα μας - Ιταλού κατασκευαστή. |
|
Περισσοτερα
|
|
Codename Panzers: Phase 2 |
|
Συντάχθηκε από τον/την Zaphod
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2005 |
Βαθμολογία: 8/10 Είδος: Strategy Κατασκευαστής: Stormregion Διανομή: CDV Ελάχιστες Απαιτήσεις: Pentium 3/Athlon 1GHz, 256ΜΒ μνήμη, κάρτα γραφικών DirectX 9 συμβατή με 64ΜΒ μνήμη και υποστήριξη T&L, 3GB χώρος στο σκληρό δίσκο. Προτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4/Athlon 1,8GHz, 512MB μνήμη, κάρτα γραφικών με 128ΜΒ μνήμη και υποστήριξη T&L. Επίπεδο δυσκολίας: Μέσο/Ανώτερο
+: Πλουσιοπάροχο gameplay με εξαιρετική προσέγγιση της πραγματικότητας, σπάνια πεδία επιχειρήσεων, ατμοσφαιρικά γραφικά, ο ενσωματωμένος editor είναι η χαρά του σχεδιαστή MODs.
-: "Ασταθές" frame rate, ο έλεγχος όλων των δυνάμεων στο πεδίο της μάχης συχνά αποτελεί...γόρδιο δεσμό!
Τελικά ένα είναι σίγουρο: "Ο επιμένων νικά". Και, μάλιστα, ακόμη καλύτερα: "Ο ξεροκέφαλος επιμένων σίγουρα νικά"! Τέσσερα και πλέον χρόνια η γερμανική CDV με ειδικότητα στα παιχνίδια στρατηγικής προσπαθεί να αποδείξει ότι ένα παιχνίδι πραγματικού χρόνου μπορεί - εκτός από το να είναι συναρπαστικό - να σταθεί με αξιώσεις και να κοιτάξει στα ίσια χωρίς "φόβο και πάθος" τα κλασικά παιχνίδια γύρων. Οι πλέον σκληροπυρηνικοί "στρατηγοί" ούτε που ήθελαν να ακούσουν για τα RTS (Real Time Strategies = Παιχνίδια Στρατηγικής Πραγματικού Χρόνου) θεωρώντας ότι - καθώς δε μπορούν να επιτύχουν σπουδαίες επιδόσεις στον τομέα της τακτικής - απευθύνονται σε πιτσιρικάδες ή αρχάριους που βαριούνται στα δύσκολα. |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Zaphod
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 03 Οκτωβρίου 2005 |
Βαθμολογία: 8/10 Είδος: Multiplayer action/strategy Κατασκευαστής: DICE Διανομή: EA Ελάχιστες Απαιτήσεις: Pentium 4 1,7GHz, 512MB RAM, GeForce FX5700/Radeon 8500 ή νεότερη κάρτα γραφικών με 128ΜΒ μνήμη, 2,3GB χώρος στο σκληρό δίσκο Προτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 2,8GHz, 512MB RAM, GeForce 6600/Radeon 9700 κάρτα γραφικών Website: http://www.eagames.com/official/battlefield/battlefield2/us/ Επίπεδο Δυσκολίας: Ανώτερο
+: Απίστευτη αληθοφάνεια, γραφικά και ήχος...συνθλίβουν τον ανταγωνισμό, πρωτότυπο σύστημα προαγωγών
-: Το single player mode κάνει μόνο για προπόνηση, απαιτήσεις που γονατίζουν το σύστημα, οι ταχύτητες σε διάφορους servers επίσης...γονατίζουν
Από τα αιματοβαμμένα πεδία μάχης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου περάσαμε στα - όχι λιγότερο αιματοβαμμένα - πεδία του Βιετνάμ. Τώρα ήρθε η ώρα να έρθουμε στην καθ' ημάς Ανατολή του σήμερα και να εμπλακούμε σε ένα υποθετικό σενάριο που θέλει κάποιες από τις εκεί χώρες που απαρτίζουν τον -κατά Μπους - "άξονα του Κακού" να τα βάζουν με την «καλή Αμερική». Κι όλα αυτά μόλις μετά από τρία χρόνια καθώς το 2002 ήταν η χρονιά που πρωτογνωρίσαμε το πλέον πρωτοποριακό – τότε - online war game, το περίφημο "Battlefield 1942". Έκτοτε η κατασκευάστρια DICE μας χάρισε ένα εξίσου ενδιαφέρον add-on, το "Battlefield: Vietnam", ενώ παράλληλα πριν δύο χρόνια άρχισε να εξελίσσει μία εντελώς (;) καινούργια συνέχεια, το "Battlefield 2", το οποίο ζωντανεύει τη σύγχρονη μπαρουταποθήκη της Μέσης Ανατολής. Πριν από λίγο καιρό έπεσε και στα δικά μου χέρια, εν μέσω διθυραμβικών κριτικών και σχολίων φίλων και συναδέλφων. Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ έμεινα με το στόμα ανοικτό με το "Battlefield 1942" πριν λίγα χρόνια (εν συνεχεία άνοιξα και το πορτοφόλι για να αναβαθμίσω τον υπολογιστή μου ώστε να αντεπεξέλθει στις τότε βαρύτατες απαιτήσεις του παιχνιδιού). Οπότε το ενδιαφέρον μου για τη συνέχειά του ήταν δεδομένο όταν μάλιστα τα άκρως εντυπωσιακά screenshots του που κατέκλυσαν το Διαδίκτυο ήταν ικανά να προκαλέσουν υπερεκκρίσεις στους σιελογόνους αδένες μου! |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Zaphod
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2005 |
Βαθμολογία: 6/10 Είδος: Arcade Racer Κατασκευαστής: Juiced Games Διάθεση: THQ Ελάχιστες Απαιτήσεις: Pentium III 933MHz, 256MB RAM, GeForce 2/Radeon 8500 ή νεότερη κάρτα γραφικών, 2,5GB χώρος στο σκληρό δίσκο Προτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 1,7GHz, 256MB RAM, GeForce FX5900/Radeon 9700 κάρτα γραφικών Website: http://www.juiced-racing.com Βαθμός Δυσκολίας: Ανώτερος
Το "Juiced", ένας από τους πλέον αναμενόμενους νέους τίτλους arcade racing, είναι ένα από εκείνα τα παιχνίδια που για να τα αξιολογήσεις θα πρέπει να διαθέτεις κατάρτιση...ψυχολόγου. Μάλιστα, ψυχολόγου! Πολύ απλά γιατί τον τελευταίο καιρό αυξάνονται τα παιχνίδια - ανάμεσα σε αυτά και το εν λόγω - που πάσχουν από «διχασμό προσωπικότητας». Πιο συγκεκριμένα το "Juiced", το οποίο πρωτοείδαμε σε πλήρη μορφή πριν από έξι ολόκληρους μήνες, είχε την ατυχία να στηριχτεί σε μία εταιρεία διανομής που χρεοκόπησε ακριβώς την εποχή που αναμενόταν η κυκλοφορία του. Η μεταφορά των δικαιωμάτων - του ολοκληρωμένου πλέον παιχνιδιού - στην ΤΗQ προκάλεσε μία νέα περιπέτεια καθώς αναθεωρήθηκε ο κώδικάς του, με σκοπό να αντεπεξέλθει ακόμη καλύτερα στις πολύ υψηλές προδιαγραφές του ανταγωνισμού (λέγε με "Need For Speed: Underground" της ΕΑ). Ο άμεσος κίνδυνος σε αυτές τις περιπτώσεις ανασχεδιασμών, αναπρογραμματισμών, αναδιπλώσεων, αναδιανομών και δε συμμαζεύεται είναι να κυκλοφορήσει στην αγορά όχι ένα συμπαγές από πλευράς χαρακτήρα (νάτα πάλι τα ψυχολογίστικα) και gameplay παιχνίδι αλλά το...τέρας του Φράνκενσταϊν. Δεν θα ήταν δα η πρώτη φορά που θα βλέπαμε τίτλο με τόσες επικολλήσεις και συρραφές (κατά βάση όπως - όπως και με...σελοτέιπ!) που καταντά μία τερατώδης καρικατούρα της αρχικής προδιαγραφής του. Ας ηρεμήσω όμως καθώς τα πράγματα με το "Juiced" δεν είναι δα τόσο...τερατώδη, ώστε να χρειαστεί να επιστρατευτεί μία Μέρι Σέλεϊ για να τα περιγράψει. |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Zaphod
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Τρίτη, 19 Ιουλίου 2005 |
Βαθμολογία: 8/10Είδος: RPG/AdventureΚατασκευαστής: inXileΔιάθεση: UbisoftΕλάχιστες Απαιτήσεις: Pentium III 933MHz, 256MB RAM, GeForce 3/Radeon 7500 ή νεότερη κάρτα γραφικών, 2GB χώρος στο σκληρό δίσκοΠροτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 2,8GHz, 512MB RAM, GeForce FX5900/Radeon 9700 κάρτα γραφικών, 8GB χώρος στο σκληρό δίσκοWebsite: http://www.thebardstale.comΒαθμός Δυσκολίας: Μέσος
+: Οι πλέον απολαυστικοί διάλογοι εδώ και χρόνια, καλοδουλεμένοι χαρακτήρες, έξυπνο σύστημα μαγείας, συμπαθητικά γραφικά
-: Μπερδεμένος χειρισμός, τυπικό gameplay, άθλιας ποιότητας ενδιάμεσα βίντεο
Εκεί στα...παλιά τα χρόνια, στη «χρυσή» δεκαετία του '80, υπήρχε ένα παιχνίδι ρόλων που είχε κάνει θραύση, το "Bard's Tale". Ήταν το παιχνίδι που καθόρισε λίγο ως πολύ τη μορφή που θα είχαν για την επόμενη δεκαετία όλοι οι τίτλοι που βασίζονταν στο διάσημο επιτραπέζιο Dungeons & Dragons. Ένα παιχνίδι που αναμφίβολα έχει περάσει στο "πάνθεον" των RPGs αλλά που, όπως και να το κάνουμε, πλέον αποτελεί... μουσειακό κομμάτι. Τί σχέση έχει όμως ο μακρινός αυτός πρόγονος των παιχνιδιών ρόλων με τον τίτλο που παρουσιάζω; Χμμμ...Εκτός από τον πανομοιότυπο τίτλο και το γεγονός ότι σε κεντρικό ρόλο βρίσκουμε ένα βάρδο – και βέβαια του ότι και τα δύο ανήκουν προφανώς στην κατηγορία RPG - μάλλον τίποτα περισσότερο. Βλέπετε η inXile που κατασκεύασε το "Bard's Tale" του εικοστού πρώτου αιώνα είχε μακράν πιο κωμική διάθεση και μία εμμονή με τη Σκοτία, τους κατοίκους της και τη μυθολογία τους με αποτέλεσμα να φτιάξει ένα παιχνίδι που ελάχιστη σχέση έχει με τον προκάτοχό του αλλά καταφέρνει εξίσου θαυμάσια να ξεχωρίσει ως μία πραγματικά πρωτότυπη δημιουργία (επιτέλους!)
Έχω την εντύπωση ότι η σχεδιαστική ομάδα έπιασε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο το νόημα αναφορικά με τη σκιαγράφηση ενός βάρδου του Μεσαίωνα: Λίγο φλύαρος, αρκούντως υπερόπτης, κομματάκι απατεωνίσκος, ψεύτης εκ πεποιθήσεως, "λίγο – από -όλα" πολεμιστής κι όλα αυτά γιατί κατά βάση είναι ένας αμετανόητος γυναικάς και τίποτε παραπάνω. Από το εισαγωγικό βίντεο και τον πρώτο "άθλο" του ήρωά μας γίνονται αμέσως φανερές οι προθέσεις της inXile για να γκρεμιστούν τα στερεότυπα των επικών παιχνιδιών ρόλων και να υπάρξει άφθονο γέλιο μέσω ενός απίστευτου σαρκασμού: Ο περιπλανώμενος ήρωάς μας βρίσκει στο δρόμο του ένα χάνι του οποίου η ιδιοκτήτρια είναι μία χήρα με διαστάσεις...μοντέλου! Προκειμένου να την προσθέσει στη μακριά λίστα των κατακτήσεων του επιστρατεύει ένα από τα βρώμικα κολπάκια του. Με τη μαγική του λύρα υλοποιεί το μεγαλύτερο φόβο των γυναικών, έναν ποντικό και τον αμολάει στην ταβέρνα. Μετά το σχετικό χαμό εμφανίζεται ως ο μοναδικός άφοβος ήρωας που θα σώσει τον κόσμο από την επιδρομή των τρωκτικών. Αυτό που δεν ξέρει όμως είναι ότι το κελάρι της ταβέρνας κρύβει έναν πραγματικά τρομακτικό ποντικό, διαστάσεων...ελέφαντα και ο οποίος επιπλέον ξερνάει φωτιές! Κι εδώ έρχεται η σαρκαστική νότα του "Bard's Tale" που δεν είναι άλλη από τον αφηγητή της υπόθεσης ο οποίος δε χάνει ευκαιρία για να σχολιάσει αρνητικά τον ήρωα. Πράγμα που κάνει ευθύς αμέσως όταν βέβαια, στη θέα του τεράστιου ποντικού, ο ατρόμητος βάρδος μετατρέπεται σε φοβισμένο θρασύδειλο του χειρότερου είδους. Από αυτό το σημείο και ως το τέλος του παιχνιδιού ο σαρκασμός - με γνήσια βρετανική χιουμοριστική διάθεση - δίνει και παίρνει ενώ ο βάρδος μας δεν παύει να σέρνεται από το...φουστάνι σε σημείο που να ξεπαστρέψει τα μαγικά τέρατα τα οποία γεμίζουν τρεις ολόκληρους πύργους προκειμένου να κερδίσει την πλούσια και πανέμορφη πριγκιποπούλα (εννοείται ότι αν δεν ήταν τόσο πλούσια όσο και κουκλάρα δεν επρόκειτο να κουνήσει το δακτυλάκι του!)

Ο κόσμος του "Bard's Tale" αποτελεί μία γνήσια μεταφορά της Σκοτίας και των λαϊκών της μύθων στην οθόνη του υπολογιστή. Οι κάτοικοι της - χαρακτηριστικά λασπωμένης - χώρας είναι βέροι Σκοτσέζοι με τα κιλτ και τη βαριά προφορά τους. Εδώ αξίζει μάλιστα να αναφερθεί ότι κάποια στιγμή συναντάτε έναν τύπο με τον οποίο αδυνατείτε να συνεννοηθείτε καθώς υποτίθεται ότι μιλάει μία αρχαία τοπική διάλεκτο που δεν είναι τίποτε περισσότερο από τη σλανγκ της Γλασκώβης (όποιος έχει προσπαθήσει να μιλήσει με λαϊκό τύπο από την εν λόγω πόλη καταλαβαίνει πολύ καλά σε τι αναφέρομαι!) Βλάχοι, τσιγκούνηδες, πότες και αγαθιάρηδες οι NPCs (Non Player Characters) αποτελούν μία απολαυστική καρικατούρα του Σκοτσέζου. Το ίδιο και τα πολυάριθμα πλάσματα που θα συναντήσετε, όλα με «σκοτσέζικο διαβατήριο. Σε κάποια σημεία παρεμβάλλονται και Δανοί Βίκινγκ καθώς και πλάσματα της μυθολογίας των τελευταίων αλλά σε δευτερεύοντα ρόλο. |
|
Περισσοτερα
|
|
Grand Theft Auto: San Andreas |
|
Συντάχθηκε από τον/την Zaphod
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Τετάρτη, 06 Ιουλίου 2005 |
Βαθμολογία: 9/10Είδος: ActionΚατασκευαστής: Rockstar NorthΔιάθεση: Rockstar GamesΕλάχιστες Απαιτήσεις: Pentium III 1GHz, 256MB RAM, κάρτα γραφικών DirectX 9 συμβατή με 64ΜΒ VRAM, 3,6GB στο σκληρό δίσκοΠροτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 1,4GHz, 384MB RAM, κάρτα γραφικών με 128ΜΒ VRAM, 4,7GB στο σκληρό δίσκο Website: http://www.rockstargames.com/sanandreas/pcΒαθμός Δυσκολίας: Μέσος
+ : Yπερβολικά γιγαντιαίο gameplay, υπερβολικά τεράστια πόλη, υπερβολικά άψογη «gangsta» ατμόσφαιρα, υπερβολικά ‘90s soundtrack (!)
- : Όχι – τόσο - φοβερά γραφικά, όχι – τόσο - καταπληκτική ΑΙ (μη με πιέζετε, δεν μπορώ να βρω άλλα!)
Δεν μπορώ με τίποτε να ξεχάσω την πλάκα που έπαθα όταν πρωτοείδα το “Grand Theft Auto” (“GTA”) πριν οκτώ ολόκληρα χρόνια. Πώς να την ξεχάσω άλλωστε αφού συνοδευόταν από το κλασικό βρισίδι του λοχαγού μου το πρωί, όταν ανακάλυπτε ότι όλο το βράδυ έπαιζα στον υπολογιστή του (φανταράκι γαρ). Εξαιρουμένου του...χλιαρότατου “GTA2” κάθε φορά που έβγαινε διάδοχος πάθαινα την ίδια - και μεγαλύτερη - πλάκα. Βγάζω δε το καπέλο στην εμμονή της Rockstar να δημιουργεί παιχνίδια με ξεκάθαρα «παράνομο» περιεχόμενο που εκ των προτέρων γνωρίζει ότι θα ξεσηκώσουν θύελλες αντιδράσεων και απαγορεύσεων στην πλειονότητα των αγορών όπου κυκλοφορούν αλλά και μόνιμα σπάνε κάθε ρεκόρ πωλήσεων. Η αλήθεια όμως είναι ότι μετά το “GTA3: Vice City”, με του οποίου το soundtrack σημειωτέον ότι έχω φτιάξει πέντε CD, θεώρησα – βλακωδώς - ότι «έκλεισα» με αυτή τη σειρά παιχνιδιών καθώς πίστεψα ότι είδα κάτι πραγματικά αξεπέραστο. Όπως όμως λέει ο σοφός λαός «μεγάλη μπουκιά φάε...» Όταν πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το “San Andreas” για το PS2 του γύρισα την πλάτη, πιστεύοντας ότι η Rockstar το χρησιμοποιούσε ως ένα «μαρκετινίστικο» χαρτί για μία εύκολη αρπαχτή καθώς η μηχανή παρέμενε ουσιαστικά η ίδια από την εποχή του “GTA3” ενώ και το περιβάλλον «gangsta» της δεκαετίας του ’90 κατά την άποψή μου είναι σαφώς κατώτερο του αλά «Miami Vice» σκηνικού του “Vice City”. Αλλά, φευ, την προηγούμενη εβδομάδα διαψεύστηκα πανηγυρικά! |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Zaphod
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2005 |
Βαθμολογία: 8/10Είδος: AdventureΚατασκευαστής: Microids/The Adventure CompanyΔιάθεση: MC2Ελάχιστες Απαιτήσεις: Pentium III 733MHz, 128MB RAM, κάρτα γραφικών με 32ΜΒ VRAMΠροτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 1,4GHz, 256MB RAM, κάρτα γραφικών με 64ΜΒ VRAMWebsite: http://www.stilllife-game.comΒαθμός Δυσκολίας: Υψηλός
+: Θαυμάσια ατμόσφαιρα θρίλερ, εξαιρετικό σενάριο, έξυπνοι γρίφοι, άλλο ένα εικαστικό...διαμάντι.
-: Όσο στριφνοί είναι – συχνά - οι γρίφοι, τόσο απλοϊκό είναι το υπόλοιπο gameplay.
Η Victoria McPherson κατάγεται από μία μεγαλοαστική οικογένεια με παράδοση στην εξιχνίαση εγκλημάτων. Χαρακτηριστικό κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο (κυκλοφορεί μονίμως με μία «τζιπούρα» πέντε μέτρων), ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή της στην Ακαδημία του FBI, γυρνά στη γενέτειρά της. το Σικάγο και δουλεύει για την το εγκληματολογικό, περισσότερο από χόμπι παρά από ανάγκη. Εκεί αναλαμβάνει τη δεύτερη μεγάλη της αποστολή, την εξιχνίαση μίας σειράς ανατριχιαστικών εγκλημάτων γυναικών. Στην πορεία ανακαλύπτει πως τα εγκλήματα παρουσιάζουν μία μοναδική ομοιότητα με εκείνα ενός κατά συρροή δολοφόνου πριν ογδόντα χρόνια στην Πράγα. Μόνο που δεν συνδέονται μόνο τα εγκλήματα μεταξύ τους αλλά και οι διώκτες τους καθώς την αντίστοιχη υπόθεση εξιχνίασε ο παππούς της, ο Gustav McPherson...Αυτό είναι, με λίγα λόγια, το κινηματογραφικού τύπου σενάριο (θυμίζει αρκετά το “Seven”...) ενός εξαιρετικά ατμοσφαιρικού adventure από τους δημιουργούς της πολύ επιτυχημένης σειράς Syberia που έπεσε στα χέρια μου πριν δύο εβδομάδες και κυριολεκτικά με καθήλωσε. Εκεί που ακριβώς μία εβδομάδα νωρίτερα είχα πάθει το...καψόνι του Obscure που κυκλοφόρησε η ίδια εταιρεία το «Still Life» με έκανε να αναθεωρήσω για τη Microids. Δείτε το γιατί... |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Zaphod
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2005 |
Βαθμολογία: 6/10Είδος: Role Playing GameΚατασκευαστής: Heuristic ParkΔιάθεση: DreamcatcherΕλάχιστες Απαιτήσεις: Pentium III 1GHz, 384MB RAM, κάρτα γραφικών με 64ΜΒ μνήμη, 1,8GB χώρος στο σκληρό δίσκοΠροτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 2,4GHz, 512MB RAM, κάρτα γραφικών με 128ΜΒ μνήμηWebsite: http://www.dungeonlords.comΒαθμός Δυσκολίας: Μέσος
+: Καλογραμμένο σενάριο, σωστά σχεδιασμένοι χάρτες, ενδιαφέρον σύστημα μαγείας και ανάπτυξης χαρακτήρων
-: Εμφανέστατες ελλείψεις λειτουργιών και δυνατοτήτων, μεγάλοι χρόνοι φορτώματος από πίστα σε πίστα, bugs (μικρά αλλά ενοχλητικά)
Ομολογώ ότι έχω μία μεγάλη προκατάληψη: Αν κατά την εγκατάσταση τρισδιάστατου παιχνιδιού αντιληφθώ ότι στο δίσκο εισβάλλουν εκατοντάδες bitmap αρχεία γραφικών (σ. σ. ξέρετε εκείνα τα ασυμπίεστα .bmp των 200 – 300 ΚΒ) βγάζω το συμπέρασμα ότι οι προγραμματιστές βαριούνταν να συμπιέσουν και να ενσωματώσουν τα textures σε ένα αρχείο που θα φορτώνει μία και καλή με την εκκίνηση του παιχνιδιού και προτίμησαν να τα "πετάξουν" μέσα ως απλά bitmap τα οποία και τεράστιο όγκο καταλαμβάνουν και κάνουν παραπάνω χρόνο να φορτώσουν ένα -ένα στη συνέχεια. Αυτό σημαίνει ότι κατά πάσα πιθανότητα τη βαρεμάρα τους (ή τσαπατσουλιά, αν θέλετε) αυτή είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα τη βρω μπροστά μου και σε άλλους τομείς όταν θα παίξω το παιχνίδι. Λεπτομέρειες, θα μου πείτε...Πραγματικά αλλά ελάτε που στο 99% των περιπτώσεων οι επιφυλάξεις μου επαληθεύονται πανηγυρικά. Και το "Dungeon Lords" δεν διαψεύδει τον κανόνα! |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Zaphod
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Τετάρτη, 08 Ιουνίου 2005 |
Βαθμολογία: 4/10Είδος: Arcade - AdventureΚατασκευαστής: Hydravision Systems/AtariΔιάθεση: MicroidsΕλάχιστες Απαιτήσεις: Pentium III 1GHz, 256MB RAM, κάρτα γραφικών με 32ΜΒ VRAM, 4GB χώρος στο σκληρό δίσκοΠροτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 2GHz, 384MB RAM, κάρτα γραφικών με 128ΜΒ VRAM και hardware T&LWebsite: http://www.obscure-game.comΒαθμός Δυσκολίας: (Πολύ!) Υψηλός +: Ατμοσφαιρικά γραφικά και ήχος, πρωτότυπα στοιχεία gameplay (ελάχιστα)
-: Απαράδεκτος χειρισμός σε επίπεδο... ωμού σαδισμού, το σύστημα ομάδας δεν προσφέρει κάτι άξιο λόγου, τελικά «κάπου το ‘χω ξαναδεί» (και μακράν καλύτερο!)
Καθαρά "κονσολάδικο" θέμα που τον τελευταίο καιρό φαίνεται πως έχει αρκετή πέραση και στα PC. Πρόκειται για την κατηγορία των horror adventures όπου οι ήρωες αντιμετωπίζουν έναν άκρως τρομακτικό κόσμο γεμάτο με ζόμπι, τερατόμορφα όντα και γενικά όλους τους πρωταγωνιστές των σπλάτερ ταινιών και στην οποία αναμφίβολα πρωτοστατεί το "Resident Evil" σε όλες τις εκδοχές του. Το "Obscure" έρχεται θέλοντας να δώσει σε ένα σχετικά κορεσμένο είδος παιχνιδιών, όπως αυτό, μία πνοή φρεσκάδας. Ή τέλος πάντων οι δημιουργοί του είχαν όλη την καλή διάθεση να προσδώσουν μία τέτοια πνοή αλλά το αποτέλεσμα τους προέκυψε αρκετά...ξέπνοο! |
|
Περισσοτερα
|
|
|