Alternative content

198 ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, 51 ταινίες μυθοπλασίας μικρού μήκους, 33 ντοκιμαντέρ μεγάλου και μικρού μήκους, 347 άδειες πνευματικών δικαιωμάτων από σκηνοθέτες, παραγωγούς και κληρονόμους δημιουργών, 135 αρνητικά από το εργαστήριο της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, 650 ώρες ποιοτικού ελέγχου εικόνας, ήχου και τεχνικών παραμέτρων 7.500 ώρες τεκμηρίωσης του περιεχομένου, 600 ώρες προβολής για την επιλογή χαρακτηριστικών σκηνών, 500 ώρες για την εισαγωγή του υλικού στη βάση δεδομένων, 1200 ώρες για την εισαγωγή οπτικών στοιχείων (αποσπάσματα ταινιών, φωτογραφίες, αφίσες, έντυπα ταινιών), 282 κείμενα κριτικής παρουσίασης των ταινιών. Όλοι οι παραπάνω ιλιγγιώδεις αριθμοί ανήκουν σε ένα πρωτοφανές για τα ελληνικά κινηματογραφικά δεδομένα έργο. Το «περιβόητο» και φιλόδοξο πρόγραμμα ψηφιοποίησης του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου έχει ολοκληρωθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα από την εξαγγελία του και είναι έτοιμο για τα...μάτια σας και τις αισθήσεις σας μόνο στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.gfcdigital.gr χάρη στην αρμονικότατη συνεργασία ανθρώπων του «χώρου» αλλά και ειδικών τεχνικών - επιστημόνων. Και τί ονομάζουμε ψηφιοποίηση; Είναι η δημιουργία ενός ψηφιακού αρχείου στο οποίο διασώζονται - κατά το μεγαλύτερο μέρος τoυς - οι πληροφορίες (άλλως πως data) που υπάρχουν στα αρνητικά της εικόνας και του ήχου. Πάνε πλέον τα χαρακτηριστικά σκρατσαρίσματα από τις παλαιές κόπιες, πάνε πια τα σκουπιδάκια στις μπομπίνες. Οι ταινίες που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα γυρίστηκαν από το 1950 έως το 2000 και η επιλογή τους έγινε με αντικειμενικά κριτήρια, ήτοι βραβεία και διεθνείς διακρίσεις. Εκτός από παραγωγές του Ε.Κ.Κ. υπάρχουν και αρκετά φιλμ καταξιωμένα στη συνείδηση των θεατών τα οποία δεν χρηματοδοτήθηκαν από τον επίσημο κρατικό φορέα. Όσον αφορά στους δημιουργούς είναι σίγουρα κερδισμένοι...Το εργαλείο που ονομάζεται Διαδίκτυο θα προβάλει και θα διαδώσει το έργο τους παντού. Αλλά θα ωφελήσει και τη διανομή των ταινιών τους όταν κάποτε οι ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες εναρμονιστούν με την ψηφιακή διανομή. Στον τρίγλωσσο παρακαλώ κόμβο ο χρήστης μπορεί να παρακολουθήσει ένα απόσπασμα της ταινίας, να μάθει λεπτομέρειες γι' αυτήν, να δει featurette, flyers της εποχής κ.λπ. Ακόμα το site περιέχει μια εικονογραφικά εμπλουτισμένη ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου από τον κριτικό Γιάννη Μπακογιαννόπουλο με αναφορές στο «στιλ» της ελληνικής κινηματογραφίας. Α, ξέχασα να αναφέρω ότι κάθε ενδιαφερόμενος, μελετητής και διοργανωτής φεστιβάλ μπορεί, με ειδική άδεια, να δει ολόκληρες ταινίες on line (μπορώ να έχω μια τέτοια άδεια please;!;).

Πριν από μερικά χρόνια πίστευα ότι ένα συγκρότημα από το Νότιγχαμ της Αγγλίας - στους Tindersticks αναφέρομαι - ήταν το καλύτερο μουσικό γκρουπ στον κόσμο (μεταξύ μας, ακόμα και σήμερα το πιστεύω...Αγαπητέ editor ποια είναι η γνώμη σου; - OK, είναι πάρα πολύ καλοί αλλά τώρα...οι καλύτεροι; Γιατί όχι κάποιος/οι από αυτούς που τους επηρέασαν, δηλαδή με χρονολογική σειρά - και μόνον οι κυριότεροι από αυτούς...- οι Leonard Cohen, Tom Waits ή Nick Cave; The «King Ink» editor). Επιτέλους ήγγικεν η στιγμή που θα τους δω live στη Θεσσαλονίκη, την προσεχή Παρασκευή και με επταμελή σύνθεση. Βλέπετε στις προηγούμενες συναυλίες τους στην πόλη (το 1998 και το 2001, αν δεν απατώμαι) πρακτικές δυσκολίες με απέτρεψαν. Τώρα όμως τίποτα δεν με σταματά από το να υποκλιθώ στην χαρισματική φιγούρα με την τρεμάμενη, ψιθυριστή φωνή που ακούει στο όνομα Στιούαρτ Στέιπλς (ο frontman και βασικός συνθέτης τους) και στον σκοτεινό ρομαντισμό, στη συναισθηματική εξόντωση, στις συγκλονιστικές ενορχηστρώσεις και γοητευτικά πεισιθάνατες στιχομυθίες των Tindersticks, ενός συγκροτήματος που ενώ ουσιαστικά είχε διαλυθεί επανήλθε δυναμικά στη δισκογραφία μετά από πέντε χρόνια με το album «The Hungry Saw».

Εντάξει, δεν προσεγγίζει τις απλησίαστες - masterpiece - κορυφές των πρώτων τριών δίσκων («Buried Bones» το favorite σου ή κάποιο άλλο; The «Ghost(s) Of Saturday Night» editor) μέχρι και το «Curtains» του 1997 αλλά τα εμμονοληπτικά κολασμένα soundscapes που χαϊδεύουν τις ψυχές υπάρχουν και εδώ, έστω και σε μικρότερες δόσεις. «Ξεφοδράρισμα» ψυχής και άπειρες ακτίδες φωτός που διψούν να ξεφύγουν από τα κλειστοφοβικά τοπία του μυαλού του Στιούαρτ Στέιπλς. Οι Tindersticks προσπάθησαν κάποτε να δώσουν τον ορισμό της ψυχής, περιφραστικά πάντοτε. Γι' αυτό και αγαπήθηκαν από πολύ κόσμο που έψαχνε να βρει το αντίστοιχο του Ρεμπό (και του Βερλέν, του Πόε, ακόμα και του Μπουκόβσκι αν και περισσότερο στα πεζά του παρά στα λιγοστά ποιήματα του...The «Who By Fire» editor) στη στιχουργική (τώρα που το σκέφτομαι ούτε ο μεγάλος Ζακ Μπρελ δεν κατάφερε να υμνήσει την ερωτική ψυχή τόσο καλά όσο αυτοί). Γι' αυτό και το κοινό θα γεμίσει (ελπίζω...) το «Principal» στη Θεσσαλονίκη και το Θέατρο Badminton στην Αθήνα. Για να ακούσει την ψυχή να εξεγείρεται ενάντια στην ατομική λοβοτομή μιας εποχής - της σημερινής - που την καταπατά. Παρέα με «Whiskey And Water». Υπάρχει άραγε ανάπαυση στην αγάπη; (Για ανάπαυση δεν ξέρω...Πάντως σύμφωνα με τον μέγιστο Leonard Cohen...«Ain't No Cure For Love» dear Peter! The «Travelling Light» editor).